روز شعر و ادب فارسی

آمـدی جــانـم به قربــانـــت ولـی حالا چرا ؟ بی وفا،بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چــرا ؟

نوشدارویی و بعد از مرگ ســهراب آمــــدی ســـنگدل این زودتـر می خواســتی حالا چـــرا ؟

عمر ما ار مهـلت امروز و فـردای تو نیســــت مـن که یـــک امـــروز مهـــمان توام فــردا چــرا ؟

نـــازنــینا ما به نــاز تــو جـــــوانی داده ایـــم دیـــگر اکنـــون با جوانـان ناز کــن با مــا چـــــرا ؟

وه کــــه با این عمر هــــــای کوتـه بی اعتبار این همه غافل شـدن از چون منی شیدا چــرا ؟

آسمان چون جمع مشتاقان،پریشان می کند درشـگفتم من نمـــی پاشــد ز هم دنیا چــــرا ؟

شـــهریارا بی حبیب خود نمی کردی ســفر راه عشق است این یکی بی مونس و تنها چرا ؟

بی مونس و تنها چرا ؟ تنها چرا ؟ حالا چرا

روز بزرگداشت استاد سید محمد حسین شهریار،روز شعر و ادب فارسی بر همه فارسی زبانان و شیفتگان ادب و شعر پارسی در تمام گیتی گرامی باد.